Final zelfreflectie semester 2

Final Zelfreflectie

Voor mijn tweede semester moest ik een eindopdracht maken. Dit hield in dat ik zelfstandig een apparaat bouw waarbij ik de onderdelen die ik dat semester hadden geleerd toepas.

Als concept koos ik ervoor om een soort synthesizer maken, die muziek speelt op basis van 3 sensoren. En daar dan ook een interface voor te maken in de vorm van een website, waar je enkele gegevens kon terugvinden en de instellingen van het apparaat aanpassen.

Dit was echter geen gemakkelijke onderneming, en mijn voorbereiding speelde daar een belangrijke rol in en daarover wil ik reflecteren.

Mijn voorbereiding

Lang voor de projectweken begonnen moesten ik al mijn concept laten goedkeuren. Dus ik was zeker al vroeg begonnen aan mijn voorbereiding. Toen zocht ik voornamelijk algemene informatie op over hoe ik mijn project zou kunnen verwezenlijken. En tot mijn plezier kon ik ook hier en daar wat bruikbare informatie vinden. Dus toen dacht ik al snel dat ik het met wat zekerheid voor elkaar zou kunnen krijgen.

De projectweken

Ik begon de eerste 2 weken van de projectweken aan een goed tempo, en kreeg op de eerste 2 toermomenten telkens te horen dat ik mooi op schema zat. Dit gaf me een goede hoop om zo verder te werken. Maar op het einde van de tweede week botste ik op een probleem.

Wanneer ik probeerde om de synthesizer software aan te spreken vanuit mijn python script, kreeg ik enkel maar error ’s. Ik had namelijk voordien enkel de software bestuurd vanuit Putty met directe commando’s. Toen ik research deed was ik namelijk onder de indruk dat ik de software op de zelfde manier zou kunnen besturen vanuit python als vanuit Putty. Maar dit bleek niet waar de zijn.

Dit gaf me wel een kleine golf van paniek, aangezien dit een essentieel aspect was van mijn project.
De keuze om een synthesizer te maken was niet direct een go-to optie van veel leerlingen. Dus kon ik ook moeilijk op hulp vragen van de lectoren.

De oplossing

Maar tijdens mijn voorbereiding had ik echter ook een paar back-up manier opgezocht om de synthesizer te besturen, namelijk een soort api in de vorm van een library voor python. Maar deze betrouwde ik minder omdat er bijna geen informatie over terug te vinden is online. De reden dat ik toch voor deze oplossing koos is omdat ik een ander project terug had gevonden, waar de maker de obscure library wel met succes kon toepassen. En na wat reverse engineering wist ik dat het mogelijk is on mijn doel te bereiken op die manier, en na wat trial en error kon ik mijn synthesizer software besturen vanuit python.

Achteraf gezien

Ik heb nu niet het gevoel dat ik niet genoeg tijd had gestoken in mijn research. Maar ik had echter wel, beter de tijd genomen om op voorhand wat code op voorhand uit te testen. Had ik namelijk niet ander project teruggevonden die dezelfde specifieke library gebruikte, wist ik niet of mijn project hetzelfde resultaat zou hebben behaald.

Dus in het vervolg, zal ik meer specifiek gericht informatie opzoeken. En deze informatie dan ook zo snel mogelijk uittesten, voor het te laat is om terug te keren.

Reflectie opdracht2

Reflectieopdracht 2

Voor het tweede semester van mijn eerste jaar, dienen we een project te maken.
Als eerste stap voor dit project moesten we een FA01 opmaken en voorstellen in een feedforwardsessie. In dit document beschreven we het concept van ons project en hoe dit aan de benodigdheden voldeed.  Over deze feedforwardsessie wil ik graag reflecteren.

picture gathering

Mijn voorbereiding

Toen ik begon te zoeken naar ideeën had ik maar één criteria, dat het onderwerp binnen mijn interesses ligt. Dat het project hierdoor moeilijker zou worden vormde voor mij geen probleem. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik namelijk snel motivatie zou verliezen voor een project dat me genoeg niet interesseert.

Na wat te zoeken online ben ik erop uitgekomen om een soort instrument te maken. Ik ben hierop aangekomen omdat dit me zeer interessant lijkt om te maken. Hierdoor komt er wel een pak extra werk bij, dat ik anders niet zou hebben mocht ik een simpeler project gekozen hebben.

Dit zorgde ook voor een hoop stress op mij. Omdat ik als voorbereiding veel tijd had gestoken in research, enkel om te weten te komen of het te maken is in de tijd die we krijgen. Ik was toen vooral bang dat het afgebroken zou worden, en al die moeite voor niets zou geweest zijn.

Het gesprek zelf

Toen het gesprek begon, was ik tamelijk gestresseerd. Pas nadat ik de meeste zaken had uitgelegd, en doorkreeg dat coördinators er positief naar keken voelde ik me meer op mijn gemak.
Er was slechts één functie dat nog in het project ontbrak, en dus moest toevoegen. Dit was dan ook snel aangevuld, en ik kon daarna met een gerust hart naar huis vertrekken.

 

 

Achteraf gezien

Nu ik op de hele ervaring terugkijk besef ik wel, dat het niet nodig was om zoveel te stresseren over de details. Maar aan de andere kant kwam dit wel samen met een hoop extra motivatie om meer research te doen over mijn onderwerp, iets wat me zeker zal helpen in de aankomende projectweken.

Ook heb ik bijgeleerd dat ik geen schrik hoef te hebben van de lectoren. Mijn manier van denken was in het begin van het semester om zoveel mogelijk mijn eigen ding te doen. Maar sindsdien heb ik door dat hulp vragen / of mening beter uitkomt, dan dat ik ongecontroleerd mijn gang ga.